ΝΗΣΟΣ ΤΕΡΜΙΝΑΛ ΣΑΝ ΠΕΝΤΡΟ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ 1919
Όταν ο Γιοσίντα-σαν μου έδειξε αυτήν τη φωτογραφία, σκέφτηκα
"Πώς γίνεται να στάθηκα τόσο τυχερός;".
Γιούκο...
είσαι υπέροχη.
Φούρουγια-σαν, υπάρχει κάτι που θα έπρεπε...
Μπορεί να είναι τρομακτικό στην αρχή.
Αλλά θα γίνει συναρπαστικό.
Μη φοβάσαι.
Είμαστε παντρεμένοι τώρα.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω.
Εγώ...
Λυπάμαι πολύ!
Θα σου έγραφα γι' αυτό.
Θα σου το έλεγα πριν το ταξίδι.
Αλλά...
Δεν το έκανες. Ήρθες χωρίς να πεις τίποτα.
Νόμιζες ότι θα με ξεγελάσεις.
Σε παρακαλώ. Θα πούμε σε όλους ότι είναι δικό σου.
Θα είναι το παιδί σου.
Για ποιον με πέρασες; Νομίζεις ότι είμαι χαζός;
Συγγνώμη! Μου είπαν ότι είσαι καλός άνθρωπος.
Ένας συμπονετικός, ευγενικός άνθρωπος.
Σε ικετεύω να με συγχωρέσεις!
Σε παρακαλώ!
Ζήτησα μια νύφη.
Όχι μια πόρνη!
Σε παρακαλώ, Χιντέο! Άσε με να σου εξηγήσω!
- Δεν θα εξηγήσεις τίποτα! - Σε παρακαλώ!
Ήρθες σ' εμένα μιασμένη!
Σάπιο μήλο! Τι μου μένει να κάνω;
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με! Σε παρακαλώ!
Δεν έχω κανέναν!
Σε παρακαλώ!
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ 1920
Περίμενε λίγο.
Έκανες το σωστό, καλή μου.
Τα παιδιά δεν πρέπει να μεγαλώνουν στον δρόμο.
Μια στιγμή αδυναμίας
έφερε τόση καταστροφή στο διάβα της.
Τι αξίζει μια γυναίκα αν δεν μπορεί να μεγαλώσει το ίδιο της το παιδί;
Αν δεν μπορεί να το φροντίσει;
Μικρή;
Σου συμβαίνει κάτι;
Όχι. Απλώς συλλογιζόμουν.
Ναι.
Κι εγώ ερχόμουν σ' αυτό το σημείο.
Για να συλλογιστώ.
Για τη ζωή.
Σκεφτόμουν...
πόσο ήρεμα πρέπει να είναι κάτω από το νερό.
Όλα τα προβλήματα και οι στενοχώριες
θα μπορούσαν να παρασυρθούν στη θάλασσα από την παλίρροια.
Άκου μια γυναίκα που έχει στην πλάτη της πολλά χρόνια.
Ο πόνος δεν χρειάζεται να παρασυρθεί μακριά.
Με τον καιρό καταλαγιάζει.
Όχι, παρεξηγήσατε.
Απλώς ξεκουράζομαι λίγο πριν γυρίσω στο σπίτι.
THE TERROR ΟΝΕΙΔΟΣ
Καλημέρα, μικρή μου.
Κοιμήθηκες αρκετά καλά.
Τι συνέβη;
Θυμάμαι να βυθίζομαι μέσα στο νερό.
Σε έσωσα από ένα δυστύχημα.
Δεν θυμάμαι πώς ήρθα εδώ.
Και σύντομα, με λίγη τύχη, θα ξεχάσεις και τα υπόλοιπα.
Να ξέρεις ότι εδώ είσαι ασφαλής, μικρή μου.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Αυτό το σπίτι...
Νιώθω ότι είμαι πίσω στην Ιαπωνία.
Ναι, πέρασα πολλά χρόνια φτιάχνοντας το μικρό μου σπιτικό.
Και τώρα, φάε. Πρέπει να δυναμώσεις.
Ας φάμε.
Συγγνώμη. Θα πρέπει να πεινούσα πολύ.
Το πνεύμα σου διψάει για ανάρρωση.
Αυτό είναι το Γιότσου Χανάμπισι;
Είναι το οικόσημα των προγόνων μου.
Αλήθεια; Τι σύμπτωση.
Έλα. Ένα σώμα που αναρρώνει, χρειάζεται καθαρό αέρα.
Πόση ομορφιά.
Ούτε ένα φύλλο δεν υπάρχει κάτω.
Είναι εκπληκτικά.
Ήξερα ότι θα εκτιμούσες την ομορφιά του.
Δεν έχει κάνει διάλειμμα από το πρωί.
Ναι, είναι πολύ εργατικός.
Δουλεύει καιρό για εσάς;
Τόσο πολύ που πλέον δεν θυμάμαι πόσο.
Αλλά θα έβρισκε ποτέ καλύτερο κήπο να φροντίσει;
Όταν με βρήκατε στη γέφυρα...
Μικρή μου!
Σου είπα να μην το σκέφτεσαι αυτό.
Μα είπατε ότι κι εσείς είχατε βρεθεί εκεί.
Κάνοντας τρομερές σκέψεις.
Δεν υπάρχει λόγος να μιλάμε γι' αυτά.
Το μόνο που ήθελα, ήταν...
να είμαι μητέρα...
να φροντίζω, να αγαπάω...
Μικρή!
Παραλίγο να ανακατέψεις την άμμο.
Συγγνώμη.
Κούρασες τον εαυτό σου.
Ας καθίσουμε λίγο.
Καλημέρα, μικρή μου.
Κοιμήθηκες αρκετά καλά.
Συμβαίνει κάτι;
Όχι, τίποτα.
Τι όμορφα μαλλιά που έχεις.
Σαν μετάξι.
Το μονοπάτι είναι καινούριο;
Γιατί ρωτάς;
Δεν έχει ολοκληρωθεί.
Μαλλιά σαν τα δικά σου απαιτούν ειδική φροντίδα.
Συγγνώμη, νιώθω ζαλάδα.
Περίμενε. Σου έχω κάτι.
Δεν είναι υπέροχο;
Δεν μου αξίζει κάτι τέτοιο.
Ανοησίες.
Σου ταιριάζει απόλυτα.
Χάρισμά σου.
Είστε πολύ γενναιόδωρη.
Ας με βοηθήσει κάποιος!
Βοήθεια!
Βοηθήστε με!
Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω, μικρή μου.
Βοήθεια!
Κρατήσου από αυτό, μικρή μου. Θα σε σώσω.
Καλημέρα, μικρή μου.
Κοιμήθηκες αρκετά καλά.
Θα πρέπει να πεινάς πολύ.
Πού είμαι;
Ηρέμησε. Φάε το πρωινό σου.
Τι καταραμένο μέρος είναι αυτό;
Δεν είναι προφανές;
Είναι ο Παράδεισος.
Δεν θυμάμαι πώς ήρθα εδώ.
Πώς βγήκα από το νερό.
Φυσικά και δεν θυμάσαι.
Δεν έφυγες ποτέ.
Δεν χρειάζεται να ταράζεσαι. Είσαι ασφαλής τώρα.
Όχι. Δεν μπορώ να μείνω εδώ, σε ένα τέτοιο μέρος!
Είμαι μητέρα!
Όχι πια.
Τώρα έχουμε η μία την άλλη.
Όχι!
Φοβάσαι.
Τον ξέρω αυτόν τον φόβο.
Μια λυσσασμένη δίψα για εξιλέωση.
Οι ιερείς το αποκαλούν όνεν.
Αλλά εγώ μπορώ να σε βοηθήσω.
Εδώ θα είμαστε ευτυχισμένες.
Όχι, είμαι μητέρα! Πρέπει να γυρίσω πίσω!
Είσαι νεκρή!
Χάθηκαν όλα. Για πάντα.
Μικρή μου...
Τον ξέρω αυτόν τον πόνο.
Αλήθεια.
Αλλά ο χρόνος θα τον απαλύνει.
Έκανα ένα τρομερό λάθος.
Γλυκό μου παιδί...
τώρα εγώ θα είμαι η μητέρα σου.
Όχι. Είσαι ένας δαίμονας!
Αχάριστη πόρνη!
Εσύ το επέλεξες αυτό!
Πήγες από μόνη σου στη γέφυρα.
Σε προειδοποίησα, αλλά εσύ επέλεξες τη λήθη
και βούτηξες μέσα στο νερό!
Εγώ σε έσωσα από την άμμο.
Μήπως να σε ξαναπετάξω μέσα;
Πίσω στο σκότος!
Περίμενα.
Περίμενα τόσο πολύ καιρό.
Εσένα.
Την οικογένειά μου.
Το Γιότσου Χανάμπισι.
Το οικόσημα των προγόνων μου.
Των προγόνων μας.
Τώρα καταλαβαίνεις.
Είμαστε από την ίδια οικογένεια.
Μόνο το αίμα μου μπορεί να έρθει εδώ.
Ακόμα και τόσες γενιές μετά.
Αυτός είναι ο παράδεισός μας.
Για όλη την αιωνιότητα.
Πρέπει να φας κάτι, μικρή μου.
Πρέπει να δυναμώσεις.
Πρέπει να υπάρχει διέξοδος. Πρέπει να υπάρχει.
Δεν υπάρχει διέξοδος...
μικρή μου.
Πού αλλού μπορείς να πας;
Όχι. Προσπαθείς πολύ.
Κατάλαβα.
Οι μοναχοί λένε, για να τελειοποιήσεις την καλλιγραφία
πρέπει να αφήνεις τα γράμματα να ρέουν σαν την ανάσα.
Αντέγραψες τέλεια το Γιότσου Χανάμπισι.
Ναι. Με έχει συνεπάρει.
Όλα εδώ έχουν τη θέση τους.
Έτσι δεν είναι;
Όπως και αυτό το γιούκατα.
Και φαντάζομαι κι εγώ το ίδιο.
Ναι, φυσικά.
Είπες ότι περίμενες πολλές γενιές.
Όμως δεν είχες δική σου κόρη;
Δεν μιλάω για εκείνη.
Το γιούκατα ήταν δικό της, σωστά;
Είπα να μην το συζητήσουμε.
Την είδα να φοράει ένα ίδιο. Κάτω από την άμμο.
Αυτή δεν ήταν η κόρη σου;
Κάτω σ' εκείνη την κόλαση;
Αρκετά.
- Εσύ ευθύνεσαι; - Σιωπή.
Εσύ την έστειλες εκεί;
Γι' αυτό δεν μπορείς να την πάρεις πίσω;
Τι της έκανες;
Σκάσε!
Θα πρέπει να θυμάσαι.
Έφτιαξες όλο αυτό το μέρος για να ξεχάσεις ό, τι έγινε.
Αλλά δεν μπορείς, σωστά;
Δεν μπορείς να πάρεις πίσω την κόρη σου!
Επειδή ήταν ακριβώς σαν εσένα.
Παράλογη.
Αυθάδης.
Εγωίστρια!
Όπως το περίμενα.
Η κόρη σου δεν ήταν ποτέ αρκετά τέλεια για εσένα.
Πώς τη σκότωσες;
Δεν τη σκότωσα!
Με εξόργισε! Ήταν δικό της λάθος που έπεσε!
Εκείνη ευθύνεται για ό, τι έγινε!
Το ίδιο κι εσύ.
Άφησέ με!
Βοήθησέ με!
Σε παρακαλώ!
Βοήθησέ με!
Σ' ευχαριστώ, παιδί μου.
Σου το είπα.
Δεν είμαι παιδί σου.
Είμαι μητέρα!
21 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΚΟΛΙΝΑΣ ΝΤΕ ΟΡΟ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 1943
Ξύπνα, φίλε. Φτάσαμε.
Ο Τσέστερ;
Ναι.
Αυτό το αγόρι φέρνει μαζί του πόνο.
Τον κυνηγάει.
Ο γιος μου είναι πιο ασφαλής στην Ιταλία από ό, τι εμείς εδώ!
Υπάρχουν φορές που η κακοτυχία απλώς σου χτυπάει την πόρτα.
Ο γιος μου επέστρεψε.
Ζωντανός.
Εύχομαι να γυρίσει πίσω ασφαλής κι ο δικός σου.
Νακαγιάμα, Τσέστερ.
Απόλυση για λόγους υγείας.
Τσέστερ!
Πού είναι η Λους;
Είναι καλά.
Αλλά ήρθε ο πατέρας της και...
Έφυγε;
Λυπάμαι.
Μου ζήτησε να σου το στείλω.
Αλλά είχες ανάγκη από κάτι θετικό, όχι από αυτό.
Το πνεύμα σε ακολουθεί.
Σκότωσε τους γιους σου.
Τρέλανε τη Λους.
Εσύ φταις που πέθανε ο άντρας μου.
Τώρα μας βάζεις όλους σε κίνδυνο!
Άσ' τον ήσυχο!
Ο γιος μου πενθεί.
Για ποιον;
Για τα μωρά;
Εσύ ευθύνεσαι γι' αυτό!
Αν δεν ήσουν τόσο εγωίστρια,
τίποτα από όλα αυτά δεν θα...
Ο γιος μου είναι στρατιώτης.
Είναι ένας ήρωας!
Εσύ τι είσαι;
Έλα να ξεκουραστείς.
Έχει δίκιο.
Με ακολουθεί ένα πνεύμα.
Με ακολούθησε πέρα από τον Ειρηνικό.
Το ατύχημα με το τζιπ δεν ήταν τυχαίο.
Προσπάθησε να με σκοτώσει.
Μήπως έκανε κι αυτό;
Τσέστερ, μην ακούς αυτές τις ανοησίες.
Τι ήταν αυτά που έλεγε;
Τι εννοούσε όταν είπε "Εσύ ευθύνεσαι γι' αυτό";
Γιε μου...
Το γλυκό μου το μωρό.
Μαμά;
Πόσο μου έλειψες.
Μαμά, άφησέ με.
Πρέπει να φύγουμε.
Άφησέ με!
Βρες τη γυναίκα σου.
Αυτά τα μωρά είναι νεκρά.
Μα η γενιά σου...
η γενιά μας πρέπει να συνεχιστεί.
Γιούρεϊ.
Εσύ είσαι!
Ο Τάιζο μου.
Άσε τη μητέρα μου ήσυχη!
Την αποκαλείς "μητέρα";
Αφού είναι!
Όμως εσύ...
είσαι ένας δαίμονας!
Άσε τη μητέρα μου!
Δεν είναι μητέρα αυτή!
Είναι μια κλέφτρα!
Μη φεύγεις! Δειλή!
Τάιζο.
Μαμά.
Μαμά!
Τι συνέβη;
- Ασάκο; - Μαμά;
Τσέστερ.
Μαμά!
Ήταν μέσα μου.
Όμως ήμουν κι εγώ εκεί.
Ήμουν αναγκασμένη να βλέπω τα χέρια μου...
Τα ίδια μου τα χέρια...
Προσπάθησα...
Προσπάθησα να ελέγξω το κορμί μου.
Το πάλεψα τόσο πολύ, αλλά...
δεν τα κατάφερα.
Ένιωσα το πνεύμα.
Τόσος πόνος.
Τόση λαχτάρα.
Σαν μια τρομερή δίψα.
Όνεν.
Τι είναι;
Τι θέλει;
Εσένα.
Άρα ήταν αυτή.
Ποια;
Είχα μια αδελφή.
Πέθανε πριν από πολλά χρόνια.
Την έλεγαν Γιούκο.
Η αδελφή σου...
είναι το γιούρεϊ;
Ήταν η νύφη που θα παντρευόταν ο Χιντέο.
Αλλά την παράτησε.
Την έδιωξε.
Πήγε στη γέφυρα της Λεωφόρου Μπάτζερ.
Πήδηξε.
Χριστέ μου!
Και τότε τι ζητάει από εμένα;
Όταν πήγε στον Χιντέο,
ήταν...
ήδη έγκυος.
Με αποκάλεσε "παιδί της".
"Τάιζο".
- Είναι... - Τάιζο είναι το όνομα που σου έδωσε.
Συγγνώμη.
Όλα καλά, Ακέμι. Ηρέμησε.
Τάιζο...
Ήμουν ακόμα στην Ιαπωνία όταν έμαθα ότι η αδελφή μου αυτοκτόνησε.
Ορκίστηκα ότι δεν θα άφηνα το παιδί της να είναι ορφανό.
Διέσχισα τον ωκεανό.
Σε πήραμε.
Και ο πατέρας μου;
Στρατιώτης.
Πέθανε στον πόλεμο.
Όλα αυτά τα χρόνια...
Όλη μου τη ζωή...
Όταν τρώγαμε μαζί
και με κοιτούσατε στα μάτια, δεν λέγατε τίποτα.
Πώς;
Φοβόμασταν ότι η αλήθεια θα σε πλήγωνε.
Εννοείς θα πλήγωνε εσάς.
Γιε μου...
Μη με αποκαλείς έτσι.
Αυτή είναι αίμα μου.
Εσύ δεν είσαι τίποτα.
Ώστε έτσι;
Τάιζο;
Μόνο το αίμα μου μπορεί να έρθει κοντά μου.
Γιούκο!
Γιούρεϊ;
Πώς είναι δυνατόν;
Δεν ξέρω.
Ξέρεις τις παραδόσεις.
Βοήθησέ μας.
Δεν είμαι ονμιότζι.
Ξέρω μόνο αποσπάσματα από παλιά Καϊντάν.
Αυτό φτάνει και περισσεύει.
Το πνεύμα της είναι κάπου αλλού.
Τα Καϊντάν λένε...
η ανικανοποίητη ψυχή...
χρειάζεται ένα σώμα για να ζει.
Αν καταστρέψουμε το σώμα,
η ψυχή δεν μπορεί να υπάρξει.
Να καταστρέψουμε το σώμα;
Να καταστρέψουμε το σώμα της;
Όχι!
Δεν είναι αυτή.
Όχι πια.
Το πνεύμα της πρέπει να ελευθερωθεί.
Σε παρακαλώ. Πρέπει να γίνει.
Είναι ακριβώς όπως τη θυμάμαι.
Ένα κορίτσι...
που ετοιμάζεται να γνωρίσει τον άντρα της.
Καημένη μου Γιούκο.
Ναι.
Πρέπει να γίνει.
- Τσέστερ... - Φύγετε.
Σας παρακαλώ.
Τέρας.
Όχι!
Όχι! Τάιζο!
Τάιζο...